Coming-out van Lars

Vaak is een coming out een enge gedachte. Het kost niet veel moeite om het ergste doemscenario te bedenken, zodat de moed je nogal snel in de schoenen zakt. Toch is niet elke coming out zo erg als je misschien denkt, de mijne verliep eigenlijk vrijwel vlekkeloos. Achteraf gezien had ik veel angst voor dingen die uiteindelijk heel erg meevielen. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik in een positieve situatie zat, maar bedenk dat er meerdere mensen zijn die net als ik hele goede reacties hebben gehad. Misschien ben jij wel één van die mensen.

Ik denk dat ik voor het eerst achter mijn homoseksuele gevoelens kwam toen ik op de middelbare school zat, zo rond mijn derde jaar. Het begon heel subtiel, maar opeens merkte ik dat ik meer naar jongens aan het kijken was dan naar meisjes. Het kan zijn dat ik dit al langere tijd deed, maar opeens had ik het besef dat ik gedachtes had die eigenlijk ‘niet normaal’ waren. Ik was niet bepaald blij met deze gedachtes. Ik wist wel wat homoseksualiteit was, maar het kwam gewoon niet in me op om te denken dat ik misschien homoseksueel was. Mijn eerste gedachte was dat het een fase was en dat het vanzelf wel een keer zou overgaan. Ik heb immers wel eens meisjes leuk gevonden, dus dat gebeurd vanzelf nog wel een keertje. Ik probeerde me er niet al teveel mee bezig te houden, op die manier kon ik mijn vreemde gedachtes redelijk negeren.

Dat negeren van mijn gedachtes ging me een jaartje of anderhalf wel goed af, maar zoals je waarschijnlijk verwacht kon dat niet lang goed gaan. Zo rond mijn laatste jaar werd het steeds moeilijker om hier omheen te draaien. Ik begon me af te vragen of ik misschien toch homoseksueel was. Dit vond ik een beangstigende gedachte, en ik weet eigenlijk niet eens zo goed waarom. Waarschijnlijk wilde ik niet anders zijn dan de rest, of was ik bang dat ik mijn gedachtes moest gaan verantwoorden. Hoe dan ook, ik begon me bewust te worden dat ik toch een andere seksualiteit had dat de meeste mensen om me heen.

Nu ik wist dat ik in zeker zin anders was begon ik ook de behoefte te krijgen om het aan iemand te vertellen. Ook dat was een enge gedachte, ik had me nog nooit zo aan iemand bloot gegeven en ik was ook nog niet klaar met mijn eigen acceptatie. Echter, ik voelde me te beladen en ik moest het aan iemand kwijt, er moest wat druk van de ketel af. Ik besloot mijn eerste coming out te doen bij een vriendin van mij waarvan ik zeker wist dat ze het geen probleem vond. Ik had nog steeds niet de moed om het recht in het gezicht van iemand te vertellen, dus besloot ik om het online te doen via MSN. Op die manier kon ik rustig nadenken over mijn woorden. Halverwege het gesprek besloot ik te versturen dat ‘ik dacht dat ik homo was.’ Ik had nog nooit zo’n heftig moment meegemaakt, ik voelde de rillingen door mijn lijf en ik begon ook hevig te trillen. Voor het eerst had ik uitgesproken dat ik wellicht homo zou zijn, dat was een rare gedachte. Gelukkig reageerde mijn vriendin zoals verwacht zonder problemen en kalmeerde ik ook vrij snel daarna.

Na deze eerste coming out was de druk van de ketel, ik had iemand om over mijn homoseksualiteit te praten. Een half jaar lang was zij dan ook degene die mijn verhalen aan moest horen. Echter, na een tijdje had ik toch de behoefte om het aan meer mensen te vertellen. Ik besloot dan ook om het mijn vrienden thuis één voor één te vertellen. De reacties hierop waren gelukkig allemaal positief. Een aantal vrienden zagen het niet echt als een verrassing, terwijl anderen toch even raar stonden te kijken. Een vriend van mij was bang dat er toch wat dingen zouden veranderen, maar later kwam hij hierop terug en zei hij dat er niks verandert was. Bij een andere vriend van mij had ik verwacht dat hij het niet goed zou oppakken, maar uiteindelijk bleek hij er juist harstikke positief tegenover te staan. Al met al kon ik dus heel erg tevreden zijn met het resultaat, en ik was gelukkig met wat ik had bereikt.

Een half jaartje later begon ik een nieuwe opleiding aan de universiteit van Nijmegen, dat was al een spannende ervaring op zich. Omdat alles zo spannend was hield ik me eigenlijk niet zo bezig met het feit dat ik homoseksueel was, ik was alleen bezig met leuke activiteiten en het leren kennen van nieuwe mensen. Tijdens de intro had ik gelijk een klik met een paar hele leuke mensen, en ik besloot een aantal hiervan op de laatste dag te vertellen dat ik homo was. Doordat het nog redelijk nieuwe mensen waren had ik gelukkig niet zoveel moeite om het te vertellen. Hun reactie was dan ook heel erg positief, en eentje bleek zelf ook homo te zijn! Zo had ik gelijk mijn eerste contact gelegd met een andere homo. Na een paar maanden wist mijn hele nieuwe vriendengroep het. Het was gelukkig allemaal geen probleem.

Nu zoveel mensen om me heen het al wisten, en er zo goed op gereageerd werd, besloot ik dat het ook tijd was om het aan mijn ouders te vertellen. Hoewel mijn ouders, en met name mijn moeder, al eerder hints hadden laten vallen dat homoseksualiteit geen probleem was, vond ik het toch lastig om dit te vertellen. Op een avond zat ik beneden met mijn ouders televisie te kijken. Ik had voor mezelf al bepaald dat ik het die avond tegen ze ging zeggen, ik mocht van mezelf de kamer niet verlaten voordat ik het gezegd had. Op een gegeven moment kwam het reclameblok tevoorschijn, ik zag dit als het uitgekozen moment om het te vertellen. Met het hart in mijn keel zei ik tegen mijn ouders: ‘Goh, mam en pap, ik denk dat ik homo ben, is dat erg?’ Mijn moeder keek me een beetje glazig aan, ze wist namelijk niet of ik nu een grapje maakte of niet. Toen ze eenmaal doorhad dat ik serieus was zei ze dat het natuurlijk niet uitmaakte. Mijn vader schrok kennelijk niet eens van het nieuws, aangezien hij gewoon rustig bleef zitten. Hij zei gelijk dat er hierdoor niks verandert, dat is echt de beste reactie die ik ooit had kunnen krijgen. We hebben nog even gepraat en mijn ouders vroegen zich af hoe het verder ging. Mochten ze het vertellen aan de familie of moesten ze het geheim houden? Ik vertelde ze dat ze het mijn grootouders wel konden vertellen, daar hebben we namelijk veel contact mee. De rest van de familie hoefde het van mij niet zo snel te weten, zoveel contact hebben we daar namelijk niet mee. Uiteindelijk reageerden mijn grootouders ook positief. De rest van de familie weet tot op de dag van vandaag niet dat ik homo ben. Ze komen er vanzelf wel een keertje achter als ik een keer een leuke jongen mee naar huis neem.

Tot nu toe had ik dus veel succes geboekt met mijn coming out, maar ergens was ik nog niet helemaal tevreden. Want hoewel ik goede vrienden had die er goed mee om gingen, kende ik eigenlijk vrijwel geen andere homoseksuele jongeren om mijn ervaringen mee te delen. Zo konden mijn vrienden wel luisteren naar mijn verhalen, maar ze zouden het nooit helemaal begrijpen. De vriendin waar ik ooit mijn eerste coming out bij had gedaan raadde me een link aan die ze ergens op de site van de universiteit was tegengekomen, namelijk die van homojongerenorganisatie Dito! Hoewel ik dit een enge gedachte vond, wilde ik toch wel graag nieuwe homojongeren ontmoeten. Ik begon dus een introductiegroep bij Dito!, en dat was een van de beste dingen die ik ooit gedaan had. Hoewel ik zelf nooit echt problemen heb gehad, vond ik het fijn om de verhalen van anderen te horen. Ook heb ik veel leuke nieuwe mensen leren kennen via Dito!

Als ik terug kijk naar dit verhaal besef ik dat ik best veel heb bereikt en dat ik hierop ook best trots kan zijn. Hoewel ik niet echt problemen heb gehad met mijn coming out was het voor mezelf toch vaak lastig. Je gaat vaak van het ergste uit, maar dit hoeft niet altijd het geval te zijn. Ik weet dat ik de rest van mijn leven nog verder moet gaan met deze beslissingen. Elke keer als ik nieuwe mensen ontmoet moet ik weer de afweging maken of ik uit de kast wil komen of niet. Zo heb ik besloten om niet uit de kast te komen bij mij op het werk. Ik ben toch bang dat er niet goed op wordt gereageerd, en ik moet wel goed met die mensen kunnen samenwerken. Wel heb ik nu meer zelfvertrouwen gekregen en heb ik er minder moeite mee om eventueel bij mensen uit de kast te komen. Ik heb niet alleen geaccepteerd dat ik homo ben, ik ben er ook trots op.